« لا تخافى » يعنى از اينكه تلف شود يا طعمهء ماهيها گردد مترس ، و نيز از فراق او محزون مباش كه آن فراق هميشگى نخواهد بود . ما حتما او را به تو باز خواهيم گرداند و پيامبرش خواهيم كرد ، از جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ معلوم مىشود كه بنى اسرائيل انتظار آن را داشتند كه پيامبرى در ميان آنها مبعوث شود ، لذا اين قضيه نسبت به مادر موسى مأنوس بود ، خلاصه ، اين همان نقشه عجيب بود كه به قلب مادر موسى از جانب خدا افتاد . 8 - فَالْتَقَطَهُ آلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُوًّا وَ حَزَناً إِنَّ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما كانُوا خاطِئِينَ . يعنى : مادر موسى او را به دريا انداخت و آل فرعون او را از دريا گرفت لام در « ليكون » براى غايت و عاقبت است و گرنه آنها او را به قصد مايهء اندوه شدن نگرفته بودند يعنى : غايت اين كار آن بود كه موسى براى آنها دشمن و مايهء اندوه باشد . إِنَّ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما كانُوا خاطِئِينَ تعليل صدر آيه است يعنى خطا كار و گناهكار بودنشان سبب گرديد كه دشمنشان را در دست خودشان تربيت كردند و آن عقوبتى بود در اثر گناهكار بودنشان . در مجمع البيان فرموده : « خطأ يخطأ خطاء » آن گاه گويند كه گناه از روى عمد باشد ، خاطئ نيز از آنست لفظ « خاطئين » در پنج محل در قرآن مجيد آمده است كه همه به معنى گناهكاران است ، به نظر بعضى « خاطئين » در آيه به معنى اشتباه كاران مىباشد ، يعنى فرعون و هامان در كشتن بنى اسرائيل اشتباه كار بودند كه به عوض موسى ديگران را كشتند و هم دربارهء موسى كه به جاى كشتن ، او را در آغوش خويش تربيت كردند . در نقل است كه فرعون و زنش آسيه در محلى نشسته و تماشا مىكردند